Вчера, на СподелиКино, го гледав предавањето/презентацијата на Тео Јансен на овогодинешниот TED, насловена како „Уметност на креирање суштества“. Презентацијата зборува сама за себе, но прво што мене ми дојде на памет кога го гледав беше: Со што па ние овде во земјава се тупиме? Со името? Со историските (не)вистини?
Каде ни се идеите за иднината?
Уживајте
Вчера, симнав компилација на најужасните песни на мојата младост, а некои од нив сум ги слушал (за жал) кога не сум знаел за подобро 
Наскоро, во план ми е организирање на журка насловена „Журката на која секогаш сте сакале да отидете, но никогаш не сте собрале храброст“. Па, еве дел од песните на таа компилација… верувајте има уште мнооогу „добри“.
Mr. President – Coco Jambo
No Mercy – Where do you go
Jon Secada – Just another day
Alphaville – Big in Japan
David Hasselhoff – Looking for freedom
Milli Vanilli – Girl you know it’s true
Wet Wet Wet – Love Is All Around
Roxette – It Must Have Been Love
Вчера на Youtube се појави „Врзан“ – колку јас знам првиот македонски филм кој користи слободна лиценца. Ај нека се множат. 
„Врзан“ е напишан и режиран од Горјан Милошевски, го снимаа Маја Јакимовска и Кирил Шентевски а го монтираше Тања Фиш. Опремата ја позајмија Cre8ive8 и Британскиот Совет. За глумците ќе си видите во каст листата на крајот на филмот.
„Врзан“ е обид да се раскаже приказна за една дилема на еден млад човек. Нема да опишувам понатаму, нити критикувам… сум учествувал во правењето – тоа не е моја работа туку на публиката.
Фактот дека е дело со слободна лиценца мене ми е исто драг. Тоа значи дека било каква копија од филмот не е акт на пиратство, туку акт на една здрава култура на споделување. Постојат и други слободи кои можете да ги прочитате во текстот на лиценцата.