кибер котле

Позајмено од xkcd.com.

Неодамна беа откриени стари записи на херцогот Холштајн за тоа што навистина се случило во Битката кај Тафталиџе, каде познатиот војсководец Пиколомини одлучи да го опожари Скопје. Еве некои извадоци од неговите белешки.

23 октомври 1689 лето Господово
Пиколомини беше нервозен. Густав, неговиот личен готвач ја беше згрешил кашата од пилешко помешувајќи ја со салата од домати. Мирисот веднаш ме потсети на градинката во Виена каде моите родители, Цвајнштајн и Крумхилда, ме носеа не по моја волја. Се чини и дека Пиколомини идел во истата градинка па и нему вкусот не му беше најмил. Но луѓето беа задоволни и со таква храна бидејќи, опсадувајќи го полево во Скопје, немаше ништо подобро а чичко „Стоилко“ го прославуваше денот на револуционерната борба на Македонците. Се ближи пладне. Густав е на нишан и ќе мора да се искупи со некој подобар ручек.

24 октомври 1689 лето Господово
Извидницата штотуку се врати од Козле. Се чини дека Османлиите кампираат кај Лептокарија. Грците повторно ја продале душата и им ги дале своите позиции на Турците на работ на Тафталиџе. Никогаш не им верувај на Грците, дури и кога кумуваат на трговски центри и купуваат Рафинерии. Пиколомини полуде. Ханс, неговиот аѓутант, го извлече подебелиот крај и се најде на погрешната страна од тупаницата на генералот. По се изгледа ќе треба бргу да се реагира и да се нападне срцето на Османлиската војска во Тафталиџе. Пиколомини се мисли дали да ја чека помошта пратена од Карпош, лидерот на востанието во Македонија. Но времето изминува. Логорот на нашата војска е нервозен. Се исчекува битка а Густав зема слободен ден оставајќи го полкот да се снаоѓа со паштети. Го мразам Густав. Да не беше братучед на Милер, дворскиот шут на Леополд I, досега ќе го убиевме.

25 октомври 1689 лето Господово
Војската е во движење. Централниот дел од трупите го пуштивме по Партизанска. Знаевме дека тој дел ќе претрпи значителни загуби, па ги наместивме хрватите во првите редови на чело со Домобран Мускулестиот. Левото крило маршираше по „Митрополит Теодосие Гологанов“ заедно со стрелците и коњаницата, а вториот ударен бран што требаше да ги докрајчи непријателите во Лептокарија го пуштивме по „Илинденска“. Главна цел ќе бидат силите стационирани кај „Здравко Цветковски“. Пред првиот напад дознавме дека македонските герилци на Карпош биле пресретнати и десеткувани по нивниот пат од Крива Паланка до Скопје додека јаделе риба во Гиновци и пиеле литро со литро. Господ нека ни е на помош.

26 октомври 1689 лето Господово
Победата беше слатка. Иако не чинеше многу човечки животи и уште повеќе пешадија, Пиколомини беше задоволен од победата. Турскиот аскер падна а нашата света мисија забележа уште една победа. Империјалната војска на Австрија сега го контролира цело Скопје. Турците се избезумени. Пиколомини најави банкет за оваа вечер и рече дека заедно со Гагарин имаат специјално изненадување. За ручек имавме воено гравче. Некои од војниците имаа тровање, па на Густав му го одземаа готвачкиот имунитет за да може објективно да се спроведе истрага. Во меѓувреме се дозна дека дворскиот шут Милер, братучед му на Густав, поднел оставка. Кутриот Густав.

27 октомври 1689 лето Господово
Од вчера Скопје гори. Испадна дека масовно опожарување било темата на вчерашната специјална забава која Пиколомини ни ја спремил. Сите седевме во кругче и вртевме шише играјќи „фота“. Врвот на шишето се впери на генералот а Гагарин го предизвика да го запали градот. Генералот е човек од збор и не дозволи да ги прекрши правилата на играта и се одзва на предизвикот. Иако го засака градот, тој веднаш ја мобилизираше војската и го потпали Скопје за само еден час. После се врати во кругчето и го сврте шишето за нова тура „фота“. Утринава, отрезнети од пијанството, го убедивме Шпилерс, офицерот за односи со јавност кој не беше поканет на банкетот, дека сме го запалиле градот заради чума. Густав беше ослободен од обвинувањата. Среќно копиле.

Денес, добив мејл од Марсел со следната содржина:

alan pavicic aka aka, nenad romic aka marcell mars, dobrica pavlinusic
aka dobrica i tomislav medak aka tomi govore o hakerima i hakerdomu
veceras u emisiji “na rubu znanosti”.. brijem da je to nasa tema, a i
bez veze je propustiti priliku za preseravanje…

Нормално, одма се координиравме и заедно со Дамјан и Новица (Игор извиси пошто му ја прекинаа Анатомија за почетнике добил подобра понуда), уз наргиле се нацртавме пред кутијата што живот значи и чекавме да започне „На рубу знаности“. Инаку тоа е емисија која гледам дека прилично луѓе ја следат овде…

Гости во студио беа Марсел и Ака, дел од размјена вештина која се случува секоја недела во Загреб и е пандан на она што овде си го нарекуваме „сподели знаење“. Како што и Марсел ни најави, тема беа хакерите, па така се дискутираше на неколку значајни теми од таа област… меѓу другите неодминлива и онаа за слободниот софтвер и слободната култура. Во принцип, тоа се двете централни теми во било каква дискусија за тоа што е „хакераштво“. Ми се допадна што веднаш се направи разлика помеѓу хакери и кракери… што мислам дека е многу важно. Преку прилозите се придружија и Томи и Добрица, кои објаснуваа за кептн кранч хакот на телефонијата и пробивањето на дивиди кодовите.

Според тоа што Марсел ми го има пренесено, Мишко, уредникот на „На рубу знаности“ е поддржувач на идејата за хакерите и ова не е првата емисија каде се зборува за хакери и / или гикови. Тоа што мене ми е криво е што не постои некој во Македонските медиуми кој ќе ја земе посериозно темава и ќе ја разработи така како што водителот на оваа емисија одлично го имаше направено. Од досегашното искуство кај нас, овој проблем не бил така отворено третиран, а од она што било покриено, се кратки прилози за слободниот софтвер и локализација, барем од она што јас паметам.

Мене темата ми е неисцрпна, баш затоа што хакерите се феномен кој не е врзан исклучиво со компјутерите. Хакерскиот поглед на свет претпоставува поинакво или критичко доживување на реалноста и методи за деконструкција или илузија која ќе ни помогне, иако тоа можеби апсурдно звучи, подобро да разбереме како ја доживуваме и конструираме реалноста. Затоа нивните интрузии во секојдневното доживување се очигледни, политички некоректни (во позитивна смисла) па и чудни.

п.с. фала на Марсел за ендорсментот на „Слободен софтвер Македонија“ носејќи ја маичката…

Во прилог на велесветската мултипликација на кодови…