Кибер котле, од извори блиски на Холивуд, ексклузивно дознава нови детали за продолжението на „Гладијатор“. Како што македонската јавност неодамна можеше да дознае, Ридли Скот одлучи дека му е поефтино да го снима „Гладијатор II“ во новото Скопје, кое ќе изобилува со знаменитости кои би и прилегале на сценографијата потребна да се долови античкиот Рим. Иако се знаеше дека Расел Кроу е заинтересиран да глуми во продолжението, многу малку детали беа откриени за приказната на филмот.
Меѓутоа, инсајдерски информации оваа недела открија клучни делови од сценариото на филмот. Имено, бидејќи главниот лик Максимус (Расел Кроу) умира во првиот дел, приказната во продолжението открива дека тој имал македонски корени. Така, вториот дел ја следи приказната на Минимус, неговиот близнак од Македонија, кој сака да ја освети смртта на својот брат. Во обид нелегално да ја помине границата за да влезе во Рим, Минимус бива измамен од Ставрос, кој го остава некаде во Италија без пасош. Минимус, без никаква лична документација, завршува како гладијатор.
За да нема премногу тестостерон, Ридли Скот во моментов ја пишува љубовната приказна, љубовен тријаголник помеѓу Минимус, Инконтинентија и неименуван Илир.
Расел Кроу изјави дека е возбуден за доаѓањето во Македонија, уште повеќе откако македонските иселеници во Австралија му подариле шише домашна жолта ракија. На прашањето дали му се допаднал нашиот пијалок, Расел одговори дека жежела повеќе од виски, но дека убаво легнала со туршија, исто така подарок од нашите иселеници.
Кроу: Пегланите пиперки беа супер!
автор на фото: Andre Luis
На прашањето каде ќе ја гради семејната куќа, Расел одговори дека сеуште не знае, но дека се мисли помеѓу Охрид и Галичник. Тој изјави дека како и секој Австралиец, така и тој отсекогаш сакал да чува овци, па покрај убавините на нашето езеро, во игра е и едно бачило за кое што не сакаше да открива повеќе детали.
Во наредните неколку месеци ќе пристигне првата екипа која ќе ги почне подготовките за снимање. На социјалната мрежа Фејсбук веќе се обзнани и дублерот на Расел Кроу а сликите од аудицијата не можеме да ги објавиме поради немање на авторски права.
Меѓутоа, тоа е маргинален проблем на културниот живот во Скопје… а на градот (и на Републиката) и требаат слободарски принципи врз база на кои ќе се креираат политиките, меѓу другите и културните. Така, негувањето на маргиналните култури нема да биде резултат на ад-хок волјата на некој добронамерен политичар, туку резултат на систем во кој тие самите лесно ќе се репродуцираат. Еден таков принцип е негување на слободни зони, во Скопје и во републиката, кои локалните власти (или државата) ќе ги дадат на користење на различни здруженија и иницијативи. Таквите локации можат да послужат како автономни или алтернативни точки каде оние кои сакаат да бидат поинакви ќе можат да си најдат свои истомисленици. Градот Пула, на пример, се откажа од огромна касарна во центарот на градот и ја подари на фолклорни друштва, невладини организации, хакери, металци и панкери. Една таква активност мислам дека би била добар почеток, за СДСМ или ДПМНЕ, таму каде што имаат влијание, да создадат потенцијал за културен плурализам кој ќе се создава „од долу“. Носталгијата е непотребна, бидејќи Скопје, за добро или лошо, никогаш нема да биде ист. Градовите се менуваат – тие така живеат.