Не постои една дефиниција за тоа што е национализам, но ниту една не тврди дека национализот на признава други етноси (и нации) не постојат. Напротив, национализмот се конституира себеси преку постоење на „другиот“. Во поголемиот дел од дефинициите кога се однесува на односи помеѓу заедници, национализмот е дефиниран како идеологија која сопствената заедница ја спротивставува на другите, во политичка, културна, просторна (…) смисла на зборот.

Што се однесува на етапите, како што и објаснив во текстот, се работи за идејата дека од почетокот на 20ти век, па се до 1990тите (или можеби дури и подоцна) некој не држел паузирани и сега треба со фаст-форвард да го надокнадиме тоа што наводно сме го пропуштиле во смисла на градење на нацијата. Оваа идеја се шири и во академски и во политички кругови, а меѓу другото беше истакната и во дебатата за „Скопје 2014“ (што само по себе не беше мотив да го напишам текстот). Јас тврдам дека ништо не сме пропуштиле во процесот на градење нација и никој не не паузирал.

тезата за етапите што сме ги скокнале се на владата (или нивните пиони), демек под притисок на разните поробувачи вклучително и комуњарите не сме стигнале да ја изразиме нашата култура во 18, 19, 20 век…. па сега во 21 век треба да надокнадиме – што е non-sense.

скопје2014 не е етапа туку smoke&mirrors, проблемот е – пак ќе повторам – не се занимаваме со главните прашања за кои државата треба да се занимава него цело време со глупи прашања

Во врска со вториот коментар: Тоа е само твое мислење, за жал. А да те потсетам дека и јас не се согласувам со проектот. Но тоа не е поентата на текстот и нема врска со етапите што ги скокаме? Јас не разбрав кои се тие етапи што ги скокаме, во текстот? Според авторот ние не сме скокнале ни една етапа, а скопје2014 не го сметам за етапа. Ако вие го сметате тогаш сте му дале преголемо значење, исто така за жал.

Основните инфраструктурни прашања не сме ги решиле (во кои спаѓаат и улиците но и демократскиот капацитет на пр), а се курчиме со некоја пра-култура, барок (кој бил копија на македонизмот) итн.

тоа што се бара од македонија 2010 (од мене барем) е граѓанска држава, република – а не купче племиња – и тоа бара многу повеќе од формално „признавање“.

Ако сме националисти тогаш како такви не признаваме други народи и етникуси што не е точно, ние признаваме.

Дали сакаме да влеземе во Европска Унија, сакаме и се стремиме кон тие вредности. Јас сакам!

Не разбирам каде е скопје2014 тука (што исто мислам дека е глупав проект, но би сакал таму да никне моја 10 денарка отколку во џебот на Милевска)

Особено заплетот на Гладијатор 2, имено Минимус, Ставрос, Инконтинентија и неименуван Илир.

Навистина извонредно и генијално. Браво!!!