Превртено
Уште еден филм од Македонија… кој не ми се допадна.
1. Обид да се раскаже со кадрите повеќе отколку обично регистрирање на актерската игра, но недоволно тоа веднаш да се примети. Треба уште еднаш да го гледам за да заклучам дали режисерот и снимателот успеале.
2. Веќе ми е здосадено да размислувам за скопската актерска школа, но очигледно е дека лошо работи. Или не се знае како да се глуми или се преглумува. Таквата театралност многу лошо изгледа на филм. Тука виновен е и режисерот, затоа што во голема мерка неговата идеја и деталност во замислата на ликот може да одведе и потпросечен актер до добра интерпретација на лик. Од троецот Милан Тоциновски, Сања Трајковиќ и Славиша Кајевски, најдобар ми беше Славиша иако тој подобро изигра во „Караула“. Милан е многу подобар во „Превртено“ отколку во „Како убив светец“, но и тоа не е доволно за да се каже дека неговата игра е на минимум потребно ниво. Од тоа што го гледам веќе во два филма - тој ќе биде актер од типот: цел живот го играм Леоне Глембај, па дури и кога го играм Зоки Поки. За театралноста голема улога игра и слабата телевизиска и филмска продукција, па актерите во нашите филмови играат за последниот ред во салата, наместо за филмската камера. Браво за Гоце Тодоровски кој има најголемо искуство пред камера. Јовица Михајловски ја имаше несреќета да глуми тапа лик.
3. Не би знаел за „Папокот на светот“ но писателите од Македонија не знаат да склопат добра драмска конструкција. Ниту приказната е интересна, ниту ликовите се сами по себе интересни. За да има добра фабула, мора барем еден од двата услова да биде исполнет.
4. Тоа што ми се допадна: малиот трибјут за Скопје и вклучување во актерската листа на некои помалку експонирани ликови од градот. Убаво е кога ги гледаш местата каде се движиш на филм, посебно кога твојата зграда е домот на главниот јунак а ти си пораснал со истиот поглед кон гимназијата „Јосип Броз Тито“, само без висење од тераси.
Се надевам дека следниот филм ќе биде подобар.
Скоро со се сложувам со тебе, освен за делот кај Славиша. Он ми беше катастрофа! Па епизодните улоги заедно со статистите се покажаа подобри од него. Но нејсе, еве ја мојата оценка:
1. Прикаска/тема - смачено од социјала и слични теми. Зарем луѓето кај нас заборавија да снимаат комедии и сл? За другите жанрови да не зборам. Преку таквото од социјални драми, каде што Тоциновски и остала недокалена багра, се иживуваат со улогите.
2. Глума - напишав погоре. Тапа!
3. Фотографија - единствено нешто што ме бендиса е тоа што имаше добра фотографија филмот. Како што спомна погоре, добар момент беше трибјутот на Скопје, како на ликовите така и на улицата.
4. Му должам пари за картата на Бачко, но после гледањето на филмот, се мислам дали даму ги вратам. :)))
@Владимир
Прикаска/тема? - не знам од што ти е смачено кога во филмов и немаше приказна некоја… мене ми личеше баш на нафрлени кадри… онака… и толку.
Барем да имаше социјална приказна некоја. Многу ми беше шуплив филмот.
Хех, е арно де, важно ме разбра што сакав да кажам. :)))
Инаку, пак ќе се навратам: татко пијаница - дете бунтовник - нема мајка - другар бунтовник - нема мајка - бла бла - бла бла бла -…
Шупливо и тоа како…
i mene slavish ich ne mi se dopadna kako glumi. za sanja da ne prajme muabet. a za milan voopshto ne se soglasuvam. mislam deka milan go izvade filmot. a toa za ulogata, kakvi ulogi mu davaat taka kje glumi.
Сине, немој така за писателите. Не се зезам. Особено кога не си го читал делото. На пример Горан Стефановски, Венко Андоновски, Васил Иљоски, Ристо Крле па и Кочо Рацин во неговата поезија, не знаат да напишат драмска ситуација. Не те сфаќам. А инаку Превртено не е верна адаптација туку драматизација на идеја. Не се лути за ова. Само размисли сине. Јо!
Да нема забуни, мислев на драмска конструкција а не на ситуација. Јо!
@Hibizla
Венко и Изи го адаптирале сценариото за филм. Тоа е нормално - филм и текст се различни медиуми и не е баш лесно едниот медиум да го изведе другиот без притоа да го адаптира. Затоа и сценариото се разликува од „Папокот на светот“. Од тие причини и не ни мислам дека треба да го имам прочитано „Папокот…“ за да можам да го судам филмот. А кога мислам на писателите, мислам на драмските писатели и сценаристи од новата генерација кои не ги знам по име, но ги гледам нивните дела.
Тоа што јас сакам да го кажам е дека приказната е досадна, а тоа за мене значи дека драмската конструкција е лоша. Тука, нормално, досадно не значи „без акција“ туку нешто што не ти го задржува вниманието.
Во изворниот текст сакав да ставам неколку линии повеќе за ова, но одлучив дека премногу ќе треба да објаснувам а ме мрзеше тоа да го правам. Како што знаеш, јас сум многу мрзелив човек.
Затоа, накратко, во „Превртено“ и во повеќе филмови и претстави од Македонија не гледам интересни приказни. Според мене има два краја на оската на драматизацијата. На едната страна стојат приказни кои не се всушност приказни - туку повеќе записи за неповторливи ликови, кои ако се оттргнат од контекстот во кој се ставени, остануваат интересни ликови и монодрами сами по себе. Пример за ова ти е „Ефтини приказни“, кој ете, и во самиот наслов ти го кажува тоа. На другата страна на оската ти е концептот на добра приказна и обични (дури и досадни ликови ако се оттргнат од контекстот), повторливи ликови ставени во интересна ситуација.
Како што и напишав порано во текстот, „Превртено“ не ги задоволува ниту еден од двата услова за добра приказна. Отприлика - тој стои на средина на оската - ниту доволно интересна приказна, ниту доволно интересни ликови.
Да бе тиња е филмот.
Покрај другите работи мене ми пречеше и тоа што во снимањето ликовите живеа во едни згради (внатре) а кога излегуваа од влез тоа беа други згради.
Ок само сакав да кажам дека ова не е верна адаптација затоа што постои и таква како Lord of the Rings итн. Изи изјави и самиот на ТВ дека ја земал платформата од Папокот на светот и направиле свое сценарио со Венко. Ама јас за писателите ти зборував не за филмот само не сум те сфатил убаво.
Инаку Новица, природно и филмски е да лажеш со просторот. Милчо Манчевски така снимал во различни краеви за дејство кое во филмот се случува на едно место. Ти го познаваш градот и затоа ти е чудно. Инаку за луѓе што живеат надвор од него тоа не само што е незабележително туку и природно. А и не е само тоа, тука се вбројува и авторско-режисерското право, фотографија, филмски простор итн.
Не е критериум за тоа дали е добар филмот тоа дали е верен на книгата или не, сепак друг е муабетот.
Ја имам прочитано книгата, и врска нема. Ама ич! Ама и тоа е друг муабет - книгата сама по себе е барем комплетна некако, иако е слаба. Венко е супер професор, и супер теоретичар, и супер пишувач на говори, ама не и писател! За тоа можда и јас ќе извезам пост…
Ама муабетот ми беше за филмот, кој треба да функционира и да ја немаш прочитано книгата, е не само недовршен, туку и непочнат… Истрошени ликови, невешти дијалози, чудна динамика, музика несоодветно лепена на ситуациите, а од приказна ни трага ни глас - не мора да е класицистичка структура на приказна (која доживува revival во последно време), не мора да е ни постмодерна, ни деконструктивистичка, ни бутур… Ај нека не биде теоретско оправдана мојата критика, да не тупам, едноставно филмот не те завозува и тоа е тоа!
Хибизла абе џабе лафиш. Тиња е филмот.
[...] разлика од „Превртено“, „Сенки“ ми се допадна. Откако го изгледав филмот [...]
Vaka sea.. Filmot mozi ne e kojznae sto ama fakt e deka reziserot se trudel. Akterite vo pravo ste ne se bas na nekoe nivo.
E sea za prikaznata.. Ako ja nemate procitano knigata ne kazvajte oti prikaznata e bas dobra ama treba da se sfati a ne da se gleda samo povrsno kako so ocigledno poveketo napravivte. Drugo nemam so da kazam osven deka filmot mozi ne e impresioniracki ama i ne e do tolku los ko so go prajte. I osven to so fil sakate da izlezi so denesnovo vlozuvanje vo takvi raboti?!
A inace fakt e deka Senki e stvarno film na nivo ama za to e zasluzno i iskustvoto na reziserot kako i daleku podobrata organizacija za snimanjeto na Senki za razlika od onaa na Prevrteno.