… така гласи првиот пост на новиот блогер чија локација е „Гласно ќутам, тивко викам“.

Што знам… барем за почеток ми изгледа добра идеја некој да го фото-документира она што не опкружува, тоа што не сакаме да си го признаеме па се обидуваме да го игнорираме во секојдневниот стремеж кон личен успех. Така, сликата/фотографијата е оној непријатен трн кој не вознемирува, за да не потсети дека сеуште сме луѓе.