Новата играчка пристигна

Дојде време да го пензионирам мојот Thinkpad z60t на определено време. Не дека нешто му фали (освен батерија) но ми треба нешто уште помобилно…

Enter the EEEPC 1000HE, еден од поновите нетбуци на Asus кој наводно издржува и до 9,5 часови без да го уштекате во струја. Инаку, како и кај сите нетбуци, конфигурацијата стандардна – Intel Atom процесор, 1 гига рам и сл… Овој нетбук користи ralink2860 wireless чипсет што е добро и лошо :-)

1000he-box

Да почнам од почеток…

Asus, како еден од поголемите промотори на Windows на нетбуци (а можеби и воопшто), се погрижи приказната со овој оперативен систем бргу да заврши. Производителот нуди и Gnu/Linux верзии на некои од своите нетбуци, но за жал, таква верзија за овој нетбук не постои. Како мое оправдувања зошто го купив овој, а не некоја линукс варијанта, си ги земам долготрајната батерија и испакнатите копчиња на тастатура, кои ќе им олеснат на моите подебелички прсти да пишуваат без многу мака.

Мене Windows не ми треба, но кога веќе сум го платил бев решен да го „заспијам“ во дуалбутот, и тоа без да ја прифатам лиценцата и фактички никогаш не го активирам Windows-от.

eula-before-we-continue

Иако ја одбив EULA-та на Мајкрософт, кога го стартував Ubuntu-то, видов дека Asus распослале глупости низ повеќе партиции. Ако не се лажам, на 3 партиции имаше околу 13 гигабајти веќе употребени. Одеднаш, „заспивање“ на Windows стана претешко. Толку беше моето дружење… со Windows. Партициите на Asus отидоа… и на нетбукот се насели Ubuntu 9.04 Netbook Remix.

Ubuntu 9.04 NR на EEEPC 1000HE во неколку чекори:

1. го симнувате .img фајлот и го снимате на претходно испразнето usb стикче (или sd картичка), освен ако ете баш сакате да си ги изгубите податоците.

2. Проверете го интегритетот на симнатиот имиџ преку md5sum проверка. Во Gnu/Linux отприлика оди вака:
md5sum фајлот
Нормално, сумите треба да се совпаѓаат со специфичната сума на конкретниот фајл која можете да ја најдете тука.

3. Не знам за Windows, но откако ќе го симнете потребно е да го запишете имиџот на usb стикот. Во Gnu/Linux најбргу си ја завршувате работата со:
dd if=патека до фајлот of=уред (најчесто /dev/sd(x))
За снимање повеќе инфо тука.

4. При бутирање, изберете го стикчето да бутира прво. Така ќе се покрене Ubuntu-то и понатаму е лесно :-)

ubuntu-remix

Отприлика, сите работи функционираат од почеток, па и bluetooth-от. Единствен видлив проблем беше нефункционалноста на wireless уредот, односно неможноста да се поврзе на мрежа. Проблемот е уредно документиран на интернет, а јас најбргу го решив проблемот инсталирајќи претходна верзија на драјверот, практично заменувајќи ја онаа која доаѓа по дифолт со 9.04.

Јас прибрав debian пакет од:

http://www.array.org/ubuntu/dists/intrepid/eeepc/binary-i386/rt2860-dkms_1.7.1.1_all.deb

Го „избришав“ новиот баговит драјвер:

cd /lib/modules/2.6.28-11-generic/kernel/drivers/staging/rt2860/

sudo mv rt2860sta.ko rt2860sta.bak

И го инсталирав новиот драјвер. За оние што почнуваат во Ubuntu – само кликнете на фајлот, понатаму ќе сфатите што сакате да правите.

Сега системот е „скоро“ среден. Останува да го стишам уште малку, дискот е побучен од оној на Thinkpad-от и тука неможам ништо да направам, но постојат скрипти кои добро менаџираат со функционалноста на хардверот. Дополнително, овој нетбук има мултитач тачпед кој не работи по дифолт со графичкиот сервер во Gnu/Linux и потребно е дополнително да се подеси.

За добро, немам што уште да додадам – хардверот кај сите нетбуци е скоро ист, а конструкцијата на овој нетбук делува цврсто.

Тоа што е лошо е што нема трекпоинт, а јас како неколкугодишен корисник на таа направа, осеќам дека ќе имам проблеми да се привикнам на тачпед, кој е инфериорна направа за покажување и според брзина и според ергономија.

Десниот shift е премал, и веројатно секому ќе треба подолго време да се привикне.

keyboard

Сеуште е рано да се каже колку овој нетбук може да биде добра екстензија на просечен гик… Читајте ми ги твитовите – ако се жалам, не го купувајте ;-)

Како Кајл стана Кили

Деновиве во кино Рамстор почна да се дава „Терминатор: Спасување“. Една од главните приказни е спасувањето на Кајл Рис, таткото на Џон Конор, предводникот на востанието.

Kyle Reese

Kyle Reese

Овој период исто така провеа веста дека актерот Кили е затворен во Шутка поради обвинение поврзано со дрога. На Фејсбук се развеа по обичај иницијатива да се ослободи… но некому му текнало многу подобар хак.

Приказната за спасување на Кајл Рис во „Терминатор 4“ станува приказна за спасување на Кили, бидејќи тој што преведувал скоро секаде „Кајл“ го преведува со „Кили“. Таму каде што не е „Кили“ е „Кајли“ :-)



Кили

Намерно или не, кино преводот останува долготрајно на филмската лента така да и идните генерации ќе го гледаат „спасувањето на Кили“.

Хепи хакинг!

9 Кејски заповеди

    1. Лентата на Кејот е само твоја лента;
    2. Да се мрднеш дури и ако ти ѕвонат е грев;
    3. Не ги почитувај другите што возат по лентата;
    4. Ако ти се посака одеднаш да застанеш на лентата, нека биде волјата твоја;
    5. Тревата постои за оние што сакаат да шетаат да одат по она малку асфалт што постои за велосипедите и ролерите;
    6. Секогаш паркирај го точакот на лентата кога правиш пауза;
    7. Единствен начин како да ја докажеш љубовта е да се држите со дечкото/девојката додека ролате ролери, оти било што поинаку ќе значи апокалипса за вашата врска;
    8. Од целиот кеј, поздравувањето со пријателите прави го на самата лента;
    9. Децата можат да научат како да возат ролери и точак *само* на лентата на кејот.

„Традиционални вредности“?

Стојан напиша интересен поглед на проблемот со поимање и пракса на традицијата во новото доба. Тргнав да пишувам коментар, ама го претворив во пост:

„Традиционалните вредности“ сите ние ги учиме во процесот на нашата социјализација во општеството. Дел од тие вредности, како такви, ние ги контекстуализираме во совремието и ги применуваме.

Обидот за „навраќање кон традиционалните вредности“, во таа смисла тогаш не е обид за промоција на истите, туку за промена на начинот на кој тие се манифестираат во секојдневниот живот.

Пример : семејните вредности > поимањето на тоа што треба да прави семејството, идејата за блиско семејство кое те поддржува и помага не се променило.

Тоа што се променило (од времето кога денешните промотори ја лоцираат традицијата (пред 1945-та, што е дополнително проблематично) се (1) производствените сили; и (2) улогата на жената во општеството. Нормално, ова се само дел од промените, но јас ќе се задржам на овие.

Индустријализацијата на селото, кое е едно од главните изворишта на ресурси во земјоделските земји, како Македонија до 1945, ја намалува потребата од големи семејства. Дотогаш, бројните семејства значење компаративна предност при обработка на нивите и чувањето на стоката. Тоа значело дека домаќинството (во стопанска смисла) можело да расте. Затоа, многудетните семејства природно се развиле како некаков доминантен животен стил на село. Но со механизацијата, таа потреба се изгубила. Индустријализацијата воопшто, во голема мера го променува обликот на семејството.

Истовремено, промената на класичното селско патријархално семејство, довело до промена на улогата на жената. Промените од 1945 довеле до проширување на улогата на жената, која претходно можела да биде само домаќинка. Pater familias веќе не бил единствениот кој го обезбедувал семејството (формално – целата дебата за реалната улога на жените во македонското општество ќе ја оставам за друг пат). Таквото отворање на општеството за жените значело проширување на дејностите со кои тие се занимавале, па така дошло до намалување на обемот на работа дома, највеќе во бројот на деца кои треба да се одгледаат. Тоа, повторно го сменило обликот на семејство.

Значи промените кои се промовираат, идат спротивно на некоја природна еволуција на семејството предизвикана од општествените и технолошки промени. Прашањето кое треба да се постави е дали промените се туркаат поради верски уверувања (пр. Господ сакал луѓето да се размножуваат) или од некаква мачо потреба жените да се сместат повторно дома. Јас мислам дека овие два мотива не се взаемно исклучиви.

Кога производителот не ти дава избор?

Како и секој гик, така и јас често си сурфам и размислувам за следниот лаптоп. Прилично сум задоволен со сегашниот Thinkpad Z60t, но размислувам дали од септември да си купам нов.

Иако не баш во мојот ценовен ранг, еден од кандидатите, ако воопшто купувам нов лаптоп, е Lenovo Thinkpad X200s. Ако навистина ви треба добар бизнис лаптоп, тогаш многу е тешко да го заобиколите X200s. Тој што користел Thinkpad тешко се откажува од ова семејство на преносни компјутери. Затоа и го разгледував лаптопот.

Разгледувајќи ги варијантите приметив еднo класично однесување на производител. Lenovo за X200s нудат опција за LED осветлување на екранот, кое троши помалку струја а дава подобри резултати. Тоа е понова технологија и ако некој купува нов лаптоп, некако логично е да ја одбере.

Но… постојат две серии на X200s лаптопи, кои се разликуваат по цена а LED екранот е достапен само во поскапата варијанта.

Иронично е што разликата помеѓу двете серии не е во некаква базична хардверска платформа која креира две (логично) разгранети серии. Напротив, нема никаква логична причина, освен што Lenovo одлучиле дека како и да е, ако сакаш LED екран – тогаш ќе мора и нешто друго повеќе да платиш. Работата што највеќе ме погоди е дека една од работите на кои мора повеќе да се плати е Microsoft оперативен систем, бидејќи ако го сакам таквиот екран, морам да купам минимум Vista Business наместо можноста да купам поефтина Vista во другата серија, кога и онака нема да користам Windows.